seksuele-problemen.nl
Menu
 

Wat is transseksualiteit?
De overtuiging te behoren tot een ander geslacht dan het eigen uiterlijke geslacht. Het kan medisch worden vastgesteld bij iemand na zijn/haar pubertijd. Daarnaast moet er nog minstens twee jaar een ongenoegen zijn met het eigen lichaam en de wil het te willen veranderen.

Kleden transseksuelen zich als het andere geslacht?
Ja. De mate waarin ze zich hiermee aan de buitenwereld tonen is afhankelijk van hoe zeker ze zijn van hun geslacht en hoe veilig ze zich voelen (vaak worden transvestieten mishandeld en uitgelachen). Transseksualiteit moet niet worden verward met travestie. Travestieten kleden zich naar het andere geslacht maar zijn niet ongelukkig met hun eigen geslacht. Een transseksueel voelt zich ongelukkig als hij/zij weer de rol van het uiterlijke geslacht moet stappen.

Zijn er veel transseksuelen?
In Nederland alleen zijn er 3500 geregistreerde mensen die transseksueel zijn.

Zijn transseksuelen homo?
Als je het puur kijkt naar het uiterlijke geslacht zijn de meeste vrouwelijke transseksuelen homoseksueel en de meeste mannelijke heteroseksueel.

Kunnen transseksuelen kinderen krijgen?
Ja. Vele transseksuelen hebben (vaak door invloed van familie) een relatie gehad met iemand van dezelfde (geestelijke) sekse. Het komt dus vaak voor dat een transseksueel kinderen heeft. Meestal strand de relatie met de partner zodra het traject van geslachtsverandering in wordt gegaan. Soms gebeurd het echter dat iemand tot de geslachtsverandering besluit nadat de relatie net verbroken was.

Zijn transseksuelen seksueel misbruikt in hun jeugd?
Bij het bijwonen van gesprekken met transseksuelen bleek dat dit vaak voorkomt. Het is nog niet helemaal duidelijk of seksueel misbruik invoed heeft op het ontstaan van transseksualiteit. Het kan ook passen binnen het gegeven dat een groot deel van de bevolking te maken heeft met seksueel misbruik en dat het daarom ook vaak voorkomt bij transseksuelen.

Is transseksualiteit een ziekte?
Nee. Transseksuelen zijn niet ziek. Er is in hun ontwikkeling iets anders verlopen dan bij andere mensen, waardoor er een verschil is ontstaan tussen het ervaren geslacht en het uiterlijke geslacht. Wel is het zo dat transseksualiteit vaan gepaard gata met psychische problemen voor (zoals Borderline persoonlijkheidsstoornis en psychosen).

Wat is de oorzaak van het ontstaan van transseksualisme?
Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat een bepaald gedeelte van de hersenen anders is bij een deel van de transseksuelen dan bij heteroseksuelen. Of deze verandering in de hersenen verantwoordelijk is voor transseksualiteit is nog niet duidelijk. Wat wel is gebleken is dat hormonen waarschijnlijk geen invloed hebben op het ontstaan van hersenafwijkingen in de ontwikkeling.
Sommige wetenschappers suggereerden dat een verkeerde opvoeding door de ouders transseksualiteit kon veroorzaken. Hier is echter nooit een bewijs voor gevonden. Veel transseksuele mannen typeerden hun ouders als koel en afstandelijk.

Het besef van het verschil tussen sekse ontwikkelt zich bij kinderen al op zeer jonge leeftijd. Baby's zijn al redelijk goed in staat om een vrouw van een man te onderscheiden. Ze zijn dan nog niet bezig met hun eigen geslacht. Op de leeftijd van 3-4 jaar ontstaat het besef van de eigen sekse. Jongetjes beginnen met jongens-speelgoed en meisjes beginnen met meisjesspeelgoed te spelen. Op deze leeftijd ontstaan vaak ook de eerste verschijnselen van transseksualiteit. Meisjes willen dan met jongesspeelgoed spelen en viseversa. Verreweg de meeste kinderen die zo een ontwikkeling doormaken (spelen met het speelgoed van de andere sekse) ontwikkelen zich later toch gewoon als de eigen sekse. Een deel doet dat niet en blijft zich slecht voelen in de rol die hen door de omgeving toebedeeld wordt.

Worden transseksuelen behandeld voor hun verkeerde waarneming van hun geslacht?
Nee. Ze kunnen eventueel wel behandeld worden aan hun uiterlijke verkeerde geslacht. Dit gebeurd door eerst een hormoonbehandeling en later een reeks aan operatieve ingrepen waardoor er van bijvoorbeeld een man een vrouw gemaakt wordt.

Wat is het verschil tussen primaire en secudaire transseksuelen?
Primaire transseksuelen weten al vanaf hun 3-4 levendsjaar dat ze tot het andere geslacht behoren. Secudaire transseksuelen weten dat pas na hun 12de. Secundaire transseksuelen worden vaker met psychotherapie geholpen dan met een hormonale/operatieve ingreep.

Hoe ziet het medische traject er uit voor transseksuelen?
Diagnostische fase
Allereerst moet worden vastgesteld of iemand echt transseksueel is (en bijvoorbeeld niet sprake is van travestie, fetisjisme, homoseksualiteit, algemene identiteitsproblemen of psychiatrische stoornissen). Er wordt hierbij gekeken wat voor geslachtsrol iemand heeft aangenomen (en vanaf wanneer), of er sprake was van zich systematisch omkleden, wat de seksuele orientatie is, hoe het lichaam wordt beleefd, of er een wens bestaat om van uiterlijk geslacht te veranderen en wat de verwachtingen zijn van de behandeling. Aangezien de enorme belasting die de behandeling met zich meebrengt, wordt ook onderzocht of er wel een sterk sociaal steunsysteem rondom de persoon bestaat. De algehele gezondheid wordt onderzocht (om te kijken of de hormoonbehandelingen en chirurgische ingrepen wel kunnen worden uitgevoerd). Als laatste wordt ook genetisch onderzoek gedaan om te achterhalen of er niet sprake is van genetische afwijkingen (zoals het Klinefelter syndroom).

Real-life test
In deze volgende fase die gemiddeld 1,5 jaar duurt worden hormonen toegediend aan de transseksuelen, waardoor ze meer uiterlijke lichaamskenmerken gaan vertonen en zich ook nog meer gaan gedragen naar het gewenste geslacht. Deze fase is als test bedoeld om er zeker van te zijn dat de mensen die er aan meedoen echt ook van geslacht willen veranderen en om te testen of hun sociale steunsysteem sterk genoeg is om hun verandering op te vangen.
De geneesmiddelen die gebruikt worden tijdens de Real-life test zijn:
-Voor man naar vrouw: androcur, Meno-Implant, oestradiol, progynova
-Voor vrouw naar man: androgel, andriol, orchametryl, sustanon.
Sommige effecten van de hormonale behandeling zijn onomkeerbaar (zoals een lage stem bij vrouwen die man willen worden. Dit is al na 6-12 weken onomkeerbaar). Bij twijfel moet er daarom altijd snel aan de bel getrokken worden voordat het te laat is.
Bij man naar vrouw verandering hebben de hormonen de volgende effecten: borstvorming (niet zeer uitgesproken, waardoor later borstvergroting nodig is. Komt door toediening van oestrogenen), herverdeling naar een meer vrouwelijke vetverdeling (vet in de borsten en billen. Komt door oestrogenen), depressieve gevoelens (samenhangend met anti-androgenen). Anti-androgenen hebben nauwelijks effect op de haargroei, waardoor depilatie noodzakelijk is.
Bij vrouw naar man verandering hebben de hormonen de volgende effecten: versterkte haargroei (door testosteron), diepere stem (door testosteron), acne (jeugdpuistjes door testosteron), gewichttoename (door testosteron), groei van de clitoris en de schaamlippen (door testosteron)
Het is ook de bedoeling dat geprobeerd wordt om zich te gaan kleden naar het gewenste geslacht.
Tijdens de hormoonbehandeling komen veel mensen in een soort van tweede puberteit terecht. Ze gaan zich verzetten tegen hun omgeving en gaan zich extreem naar het nieuwe geslacht gedragen. Dit gedrag vervlakt meestal in de loop der jaren.

Operatieve fase
Tijdens deze fase moeten de hormonen kortdurig worden gestopt om ze na de operatie levenslang door te blijven gebruiken. De operaties die worden uitgevoerd worden meestal apart uitgevoerd en een deel word niet vergoed door de verzekering.
-Bij vrouwen die man willen worden:
Hierbij worden de borsten verwijderd. De baarmoeder en eierstokken worden verwijderd. De gegroeide clitoris samen met huid wordt gebruikt om een micropenis (een erg kleine penis, waarmee geen penetratie mogelijk is) te maken. Hierbij kan worden gekozen om de plasbuis door of onder de nieuwe penis te laten lopen. In uitzonderlijke gevallen is het ook mogelijk om een prothese te plaatsen. Met prothesen kunnen teelballen worden nagemaakt en van de schaamlippen wordt het scrotum (balzak) gemaakt. Deze kan niet zelf zwellen en heeft geen gevoel. Liposuctie van het vet uit de billen geeft de heupen een meer mannelijke vorm.
-Bij mannen die vrouw willen worden:
Hierbij worden er borstvergrotende operaties gedaan en wordt van de huid van de penis een vagina gemaakt. Van de huid van de balzak worden schaamlippen gemaakt en de teelballen worden verwijderd evenals de penis zelf. Een deel van de zenuwen wordt gespaard waardoor een soort clitoris ontstaat die minder gevoelig is dan een normale clitoris en waarmee wel seksueel genot kan worden ondervonden. Gezichtsoperaties kunnen worden uitgevoerd om de grove mannenvormen weg te weken. Stemband operaties kunnen worden uitgevoerd om de stem hoger te laten klinken.

Alle operatieve ingrepen zijn zeer risicovol. Het komt vaak voor dat er na de operaties chronische pijn, infecties, gevoelloosheid en misvormingen plaats vinden.

Wat is het resultaat na de behandeling?
Dat is zeer wisselend. Vaak worden transseksuelen ook na de behandeling als vreemd gezien en worden ze niet volledig geaccepteerd. In uitzonderlijke gevallen is de operatie dusdanig goed gelukt dat het verschil nauwelijks te zien of horen is. Dit is voornamelijk het geval bij vrouw naar man verandering.
Bij vrouw naar man:
Vooral bij vrouwen die man willen worden en die jong zijn als ze met de behandeling beginnen zijn de uiterlijke resultaten goed. Als het gaat om het geslacht zelf is het resultaat vaak wat teleurstellend. Penetratie, ejaculatie en vruchtbaarheid (tenzij van te voren eicellen zijn geoogst) zijn niet mogelijk. Een lichte mate van erectie is mogelijk bij een micropenis. Bij het plaatsen van een oppompbare prothese is volledige erectie mogelijk. De penis is (behalve bij een prothese) zeer klein (vergelijkbaar met die van een 12 jarig jongetje).
Bij man naar vrouw:
Hierbij zijn de resultaten meestal slecht. Hoe jonger er wordt begonnen met de behandeling, hoe beter de resultaten. Vooral de forse botgroei van mannen is zeer moeilijk weg te werken. Dit is vaak aan de kaken en de brede handen te zien. Een forse lichaamslengte helpt vaak ook niet echt mee. Qua geslacht is het wat beter dan bij de vrouwen. Er is een vagina (die wel constant moet worden ingesmeerd, omdat het ruwe huid is) en er is meestal een functionele clitoris. Vruchtbaarheid is niet mogelijk (tenzij sperma is verzameld voor de behandeling en een vrouwelijke partner hiermee kan worden bevrucht).

Waar worden de operaties uitgevoerd?
Ze worden in Nederland uitgevoerd in Amsterdam (Vrije Universiteit) en in Groningen (alleen voor de regio Groningen). Verder worden ze in de EU uitgevoerd in Belgie (daar hebben ze meer ervaring met het plaatsen van penis prothesen bij vrouw naar man verandering), Duitsland, Denemarken en Spanje.

Hoe gaat het in relationele sfeer na de behandeling?
2/3 Van de vrouw naar man transseksuelen en minder dan de helft van de man naar vrouw transseksuelen heeft na de behandeling een vaste partner. Bij de vrouw naar man transseksuelen zijn verrweg de meeste vaste relaties heteroseksueel (dus met een vrouw). Bij de man naar vrouw transseksuelen heeft een kleine meerderheid een homoseksuele (met een vrouw) relatie.

Hoe gaat het met het werk na de behandeling?
2/3 van de vrouw naar man transseksuelen heft werk. 1/2 van de man naar vrouw seksuelen heeft werk.

Worden transseksuelen na de behandeling geaccepteerd door hun omgeving?
De grote meerderheid van de vrouw naar man transseksuelen zegt goed geaccepteerd te worden door de omgeving. Bij de man naar vrouw transseksuelen is dat lager. 1/3 voelt zich niet geaccepteerd door de familie.